صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | فاطمه اخروی، شیرین محمودی، درسا موسوی‌زاده، بیتا گوهری، فائزه صاحب، ریحانه قاسمی، سامان میرزائی‌فرد، کوثر علی‌اکبرزاده، ساجده سرلک، سپیده نفیسی، فاطمه آذری، رومینا مالوف، علی فدوی اسلام، الیاس بهرامی.

فراموشی، نه یک نقص بیولوژیک، که بنیاد حیات است. اگر حافظه، سندی برای اثبات وجود ماست، فراموشی همان پاک‌کنی است که اجازه می‌دهد ورق بعدی را بدون نگرانی از سایه خاطرات، سیاه کنیم. ما میان دو قطب متناقض سرگردانیم: از سویی عکس‌ها را به دیوار می‌کوبیم تا یادها را از مرگ برهانیم و از سویی دیگر، آرزو می‌کنیم ای‌کاش فراموشی راهی بود تا از سنگینی تروماها رها شویم. می‌ترسیم که اگر فراموش کنیم، دیگر «کسی» نباشیم؛ غافل از اینکه زندگی، تنها برای سبک‌سرهایی قابل‌تحمل است که می‌دانند چگونه بار گذشته را بر زمین بگذارند و حقیقت این است که ما، نه مجموعه‌ی آنچه به یاد داریم، که حاصل همین فراموشی‌های ناگزیر کوچک و بزرگ هستیم. این شماره از «وقایع اتفاقیه»، روایت این حفره‌های ناگزیر است؛ داستان آدم‌هایی که می‌خواهند بدانند وقتی اسم‌ها، چهره‌ها و حتی خودمان را فراموش می‌کنیم، چه چیزی از ما، چه چیزی از گذشته یا آدم‌ها باقی می‌ماند؟

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | محمدعلی خلاقی، فاطمه کریمی دلاور، ساجده سرلک، نادیا نادری، مرتضی اخوان، زهرا عطارپور، سپیده نفیسی، مژده مقیسه، مهدی عارفیان، فاطمه حسینی، مریم مقدم، محمدامین غیب‌دوست، سعیده ملک‌زاده، علی فدوی اسلام.

سکوت به‌سان جنگلی‌ست که در تاریکی شب دنیای ناشناخته‌ای را میان شاخ‌وبرگ‌هایش پنهان کرده است. ناشناخته‌هایی که در روشنای صداها، زندانیِ عمیق‌ترین سیاه‌چاله‌ی ذهنمان هستند؛ اما در تاریکی سکوت آزادانه برای خود می‌گردند و در انتظار طعمه‌ای کمین می‌کنند. حال اگر جرأت روبه‌رویی با آن‌ها را داشته باشیم و صدای غرش‌هایشان را بشنویم، در سکوت و جنگل نجواهایش مونسی بی‌مانند می‌یابیم. همراهی که آغوشش لحظه‌ای هم بر ما بسته نخواهد شد. شماره ۱۲۷ وقایع اتفاقیه داستان آن‌هایی‌ست که با تاریکی سکوت صلح کرده‌اند و آن‌هایی که هنوز از آن فراری‌اند.

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | مهدی عارفیان، سپهر قنبری، یگانه آزاد، مهدی داورپناه، زهرا بهرامی، فاطمه سلطان‌زاده، فاطمه لیالی، محبوبه شیرزاد، مرتضی اخوان، مریم قنبری، فاطمه جعفری، نادیا نادری، سعیده ملک‌زاده، عارف قندی‌پور، عذرا غنی، محسن اکبری.

روزمرگی تیغی برنده است که تحملمان را به‌سرعت به تاروپود می‌رساند و وجودمان را به فریاد می‌کشاند. فریادی که فقط با سفرکردن خاموش می‌شود. فقط سفر است که جادوی بازسازی روح را دارد. نیاکانمان از روی اجبار و به قصد فرار از مهاجمان پا به جاده می‌گذاشتند و فرزندانشان هنوز هم فراری هستند. ما سفر می‌کنیم تا فاصله بگیریم از خودِ همیشگی‌مان. سفر می‌کنیم تا ذهن‌های درمانده‌مان فرصتی برای نفس‌کشیدن داشته باشند و زخم‌هایمان کمی کم‌رنگ‌تر شوند. اجدادمان سفر می‌کردند تا زنده بمانند و ما سفر می‌کنیم تا زندگی کنیم. شماره‌ی ۱۲۶ وقایع اتفاقیه، داستان سفری‌ست پر از چالش و رقابت و البته خاطره. سفری که با نوشتن شروع شد و با نوشتن هم به پایان رسید. داستان سفر در معنا.

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | مهدی عارفیان، سپیده نفیسی، مهدی داورپناه، یگانه آزاد، احمدرضا خدادای، یلدا غیور، فاطمه حسینی، نرگس نجفی مقدم، علی اسدیان، علی فدوی اسلام، سعیده ملک‌زاده، محسن عوضوردی، عارف قندی‌پور، احسان عزیزی، زهرا عطارپور، صبا علی‌محمدی، هنگامه الهی‌فرد، علیرضا قلی‌زاده.

کتاب هر انسانی را که ورق بزنید، صفحه‌های سیاه و خط‌خطی شده‌ای را خواهید دید که باقی‌مانده‌ی خاموش فریادهای جگرسوز آن‌هاست. بشریت نفرین شده است تا در مسیر زندگی‌اش روزی به برهوتی سوزان قدم گذارد و تاب‌آوری و شخصیتش را بیازماید. آنانی که بخت‌یارشان است، روزهای انگشت‌شماری را در این صحرا می‌گذرانند و جان سالم از آن به‌در می‌برند. بخت‌برگشته‌ها اما تمام عمرشان را زیر آن آفتاب سوزان می‌گذرانند و از زندگی چیزی جز رنج نمی‌بینند. بخت دست دوستی به سمت‌مان دراز کند یا نه، همه محکوم به تجربه‌ی شکلی از این جهنم هستیم. تنها کاری که در دست ماست این است که با غرور و سربرافروخته روزهای سخت‌مان را بگذرانیم. روایت‌های شماره‌ی ۱۲۵ وقایع اتفاقیه، داستان عبور از سنگلاخ‌های اجنتاب‌ناپذیر زندگی توسط انسان‌هایی‌ست که تاب‌آوری و مبارزه را برگزیده‌اند.

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | مهدی عارفیان، رویا یداللهی، مرضیه حقی، نگار موقرمقدم، علی فدوی اسلام، الهام یوسفی، محسن اکبری، مهدی داورپناه، یگانه آزاد، سپیده نفیسی، سپهر قنبری، فائزه صاحب، یگانه لعل جنگی، فاطمه آذری، امیرحسین بهاردوست، الیاس بهرامی، مژده مقیسه، سعیده ملک‌زاده، نرگس نجفی مقدم، ساجده ملک‌زاده.

ترس از جاماندن میراث تاریک نیاکان ماست. زخمی کهن در عمیق‌ترین دالان‌های ذهن بشر که با هر لرزشی تازه می‌شود. اما در جهان پرشتاب امروز، این زخم بیشتر از هرزمان دیگری خون‌ریزی می‌کند. در عصر اعلان‌ها و مقایسه‌های بی‌شمار، انسان مدرن بیش از آنکه زندگی کند، می‌دود تا از قافله عقب نماند. جاماندن قصه‌ی همیشگی انسان است؛ داستان تنهایی‌ها و نرسیدن‌ها و از‌دست‌دادن‌ها. انسانِ اجتماعی همیشه نگران فاصله‌ای‌ست که با دیگران دارد؛ فاصله‌ای که شاید تنها در ذهنش باشد، اما می‌تواند زندگی را به مسابقه‌ای بی‌پایان بدل کند. مسابقه‌ای که جوانی را می‌بلعد و پاداشی در پی ندارد. تعقیب دنباله‌دار روایت همین دویدن بی‌پایان است. شماره‌ی ۱۲۴ وقایع اتفاقیه می‌پردازد به زخم قدیمی انسان در لباس مدرنش؛ ترس از جاماندن.

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | مریم مصدقیان، مرضیه حقی، یلدا غیور، بردیا محبی صمیمی، مهدی عارفیان، مهدی نعیمیان راد، قاسم فتحی، مژده مقیسه، علی فدوی اسلام.

از ابتدای تاریخ، خباثت همچو سایه‌ای همراه بشر بوده است. سایه‌ای که چه در روشنای روز و چه در تاریکی شب، فرصتش را می‌یابد و پدیدار می‌شود تا با سرمای حضورش آدمی و دنیایش را مات‌ومبهوت کند. گاهی سر از وادی شیطنت درمی‌آورد تا با لبه قابل تحملش ختم به آسی کردن یک یا چند تن از نزدیکان شود و گاهی شمشیری می‌شود که تا همیشه در تن رنجور تاریخ باقی می‌ماند. شماره‌ی ۱۲۳ وقایع اتفاقیه داستان رخ‌نمایی‌های خباثتی‌ست که از ملزومات همیشگی دنیا است.

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | عارف قندی‌پور، یکتا کارگر، مهناز فلاح، رمیصا علیخوردی، علیرضا یزدیانی، انیسه عبدالرزاقی، آزاده صفاریزدی، سجاد قربانی دیسفانی، علی خسروآبادی، هدیه سادات میرمرتضوی، یاسمن الله‌دادی، بردیا محبی صمیمی، نیلوفر قاآنی، محسن عوضوردی، محمدامین پوراحمدی، مهدی عارفیان.

اگر گفته‌ی امرسون را بپذیریم که دانش تنها زمانی ارزش دارد که انتقال پیدا کند، دانشجو و دانشگاه امروزی با بیش‌ازحد تخصصی‌کردن زبان خود، مسیری ضدارزش را پیموده است. ویژه‌نامه‌ی علمی‌تخصصی وقایع اتفاقیه با هدف گسترش دانش باز و ژورنالیسم علمی روایت‌گری علم به زبان نه‌چندان پیچیده را برگزیده است. شماره‌ی ۱۲۲ وقایع اتفاقیه فراخوانی‌ست برای ساده سخن‌گفتن از یافته‌ها، برای شنیدنی‌تر شدن علم.

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | ترانه علی‌نیا، عذرا غنی، محسن عوضوردی، فاطمه حسینی، مهدی عارفیان، هنگامه الهی‌فرد، سعیده ملک‌زاده، عارف قندی‌پور، الیاس بهرامی.

گاهــی زندگــی بی‌آنکــه قولــی داده باشــد، فرصتــی دوبــاره پیــش پای‌مــان می‌گــذارد؛ بــرای گفتــن حرفــی کــه نگفتیـم و راهـی کـه نرفتیـم و ماندنـی کـه جرأتـش را نداشـتیم. فرصت‌هـای دوبـاره همیشـه با صـدای بلند، در هیاهـوی بخشـایش‌های نمایشـی یـا بازگشـت‌های پرطمطـراق نمی‌آینـد. فرصـت دوبـاره آرام، در لابـه‌لای یـک پشـیمانیِ رسـوب‌کرده، گاهـی در سـکوت یـک نـگاه و گاهـی در سـکوت سـنگین یـک دلتنگـی خـودش را نشـان می‌دهـد. ایـن شـماره از وقایـع اتفاقیـه، سـفری اسـت بـه درون آن لحظه‌هـای نادیدنـی؛ جایـی کـه فرصـت دوبـاره نـه فقـط امـکان تکـرار، کـه مجـال دگرگون‌شـدن اسـت. در روایت‌هـای ایـن شـماره، زندگـی بـار دیگـر بـه مـا یـادآوری می‌کنـد کـه هیـچ پایانـی همیشـه پایـان نیسـت و بازسـازی، ترمیـم و تغییـر، گاهـی درسـت در دل شکسـت و ازدسـت‌دادن روی می‌دهنـد. اگـر جایـی از زندگی‌تـان ایسـتاده‌اید و دل‌تان خواسـته برگردیـد، از نـو بسـازید، یـا فقـط کمـی بیشـتر بمانیـد، صفحـات ایـن شـماره از وقایـع اتفاقیـه را ورق بزنیـد. آخرین قایق‌هایی است که عزم سفر دارند آیا جایی هست؟ که من از پرسه‌زدن در ایستگاه‌های جنون خسته‌ام و به جایی نرسیدم چشمانت آخرین فرصت‌های از دست رفته‌اند. (نزار قبانی)

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | هنگامه الهی‌فرد، سعیده ملک‌زاده، علی‌اصغر غلام‌پور، ترانه علی‌نیا، عارف قندی‌پور، مهدی عارفیان، الیاس بهرامی، محمدرضا هاشمی، ایلیا غلامی صومعه‌بزرگ، نگار موقرمقدم.

آدمـی همـواره در زندگـی بـه چیزهایـی علقـه دارد؛ بـه وطنـش، خانـواده‌اش، خانـه‌اش. کار آن‌جایـی سـخت می‌شـود کـه مـا فقـط گمـان می‌کنیـم کـه بـه جایـی تعلـق داریـم، چـون از معلق‌بـودن می‌هراسـیم یـا فکـر می‌کنیـم اگـر بـه جایـی دیگـر، وطنـی دیگر یـا آدمـی دیگر متعلق شـویم از مـکان و شـخصیت‌های اولیـه طرد می‌شـویم. گاهـی‌وقت‌هـا بـه جایـی یا کسـی خـود را می‌آویزیم تـا از تنهایی‌مان بکاهیم و بیشـتر مـورد توجه و تحسـین دیگران باشـیم. گاهی ممکن اسـت این وابسـتگی و دلبسـتگی به چیزی یا کسـی پابندمان شود؛ به‌طوری که نتوانیم قدم جلو بگذاریم و یا دل‌مان را به شـخص اشـتباهی گره بزنیم و بعدها پشـیمان شـویم. تعلق‌داشــتن و علاقه‌مندبــودن بــه آدم‌هــا، مکان‌هــا و چیزهــای دیگــر از آن احساســات درونــیِ عمیــق اسـت کـه از کنـارش بـه راحتـی نمی‌تـوان گـذر کـرد؛ شـماره ۱۲۰ نشـریه‌ی وقایـع اتفاقیـه از وجـوه مختلـف بـه روایـت و تعمـق در همیـن احسـاس مهـم می‌پـردازد؛ بـه مفهـوم «لنگرانداختـن در آب‌هـای ناشـناخته». و اگر تو تصمیم بگیری مرا در ساحل قلبی که ریشه‌هایم در آن است، رها کنی، به خاطر داشته باش در آن روز و در آن ساعت دست به کار می‌شوم و ریشه‌هایم را به جستجوی سرزمین دیگری می‌برم. اما اگر تو با آن شیرینی خاصَت روزی احساس کردی به من تعلق داری، ای محبوبم! آن آتش همچنان در من شعله‌ور است. - پابلو نرودا

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | هنگامه الهی‌فرد، نیلوفر قاآنی، سعیده ملک‌زاده، مهدی عارفیان، نگار آخوندزاده، یلدا غیور، شکیبا صاحب، سیما رشیدی، نرگس نجفی مقدم، ساجده ملک‌زاده، احمدرضا خدادای، علی فدوی اسلام.

سـایه‌ی عـدم همـواره در ژرفـای اندیشـه بشـر وجـود داشـته اسـت؛ واژه‌ای کـه مـرز باریـک میـان هسـتی و نیسـتی را ترسـیم می‌کنـد و پرسـش‌های بنیادینـی را دربـاره ماهیـت وجـود، هویـت و سرنوشـت انسـان بـر زبـان مـی‌آورد. مـرگ، آن پایـان قطعـی اسـت کـه بـر هـر آغـاز خـط بطلانـی می‌کشـد. عـدم، آن مفهـوم انتزاعـی اسـت کـه بـه نبـود هـر چیـزی اشـاره دارد. نبـودن، بـه عنـوان حالتـی تهـی و خالـی از هرگونـه وجـود، نیـز بـا مفهـوم نیسـتی گـره خـورده اسـت. ایـن مفاهیـم، اگرچـه ترسـناک و مبهم‌انـد، امـا در عین حال، انسـان را به‌سـوی زندگی، آفرینـش و جسـتجوی معنایـی عمیق‌تـر فـرا می‌خواننـد. شـماره صدونوزدهم وقایـع اتفاقیه دربــاره‌ی همیــن مرزهاســت؛ مجموعــه تلاش‌هایــی بــرای زندگی‌کــردن «در آغــوش عــدم». پیش‌ترها، روشنایی را خوب می‌شناختم بهتر از این دم، که می‌دیدمش این مرگ است که مرا در بر گرفته اما دانستنش بی‌تابم نمی‌کند. - امیلی دیکنسون

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | هنگامه الهی‌فرد، نیلوفر قاآنی، عارف قندی‌پور، نگار موقرمقدم، علی فدوی اسلام، یلدا غیور، مهدی عارفیان، سعیده ملک‌زاده، متین خامسی تهرانی، امیرحسین ظهوریان وطن، مریم مقدم.

چیـزی کـه ارسـطو آن را قابـل اندازه‌گیری می‌دانسـت و مصداقـش را در نظم و تقـارن می‌دیـد، و اسـکار وایلـد در نبوغ و جـان کیتس در حقیقـت به دنبالش بــود، همــان چیــزی اســت کــه معیارهایــش قرن‌به‌قــرن و دهه‌به‌دهــه و روزبـه‌روز در حــال تغییـر اســت. زیبایـی بــا معنـا و فهــمِ ماهیت‌هــا ارتبــاط دارد و تـلاش بـرای درک آن، تـاش بـرای روشـن‌کردن راه‌هایـی اسـت کـه هنـر و زیبایـی بـر ادراک، احساسـات و تعامـلِ فکـریِ مـا بـا جهـان تأثیـر میٰ‌گـذارد. شـماره ۱۱۸ وقایـع اتفاقیـه قدمـی اسـت بـرای ارائـه‌ی تفسـیرهایی شـخصی از ایـن مفهـوم کمابیـش فسـلفی؛ تلاشـی بـرای ملاقـات بـا «افسـون گل سـرخ». به خود یاد دادم که عاقل باشم و ساده زندگی کنم وقتی برگ‌های گیاه روییده در مسیل رود خش‌خش می‌کنند و میوه‌های زرد و سرخ سماق کوهی بر زمین می‌افتند در باب ویرانی زندگی، زوال و زیبایی شعرهای شاد بگویم. - آنا آخماتووا

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | هنگامه الهی‌فرد، سعیده ملک‌زاده، شاهد بنی‌اسدی، امیرحسین حسن‌پور، الناز عباسیان، مهدی عارفیان، محمدسجاد کاشانی، الهام یوسفی، حانیه عامل.

دوراهی‌ها همیشه تنها به چپ و راست نمی‌روند، به بالا و پایین هم ختم نمی‌شوند. دوراهی‌ها در اصل تنها دو راه ندارند؛ هر مسیر از این دوراهی‌ها می‌تواند ما را به سرزمین عجایب انتخاب‌ها ببرد. انتخاب، آن لحظه‌ی جادوییِ سرنوشت‌سازی است که اثرش مثل ویروس همه‌گیر می‌شود و زندگی‌مان را در خود می‌بلعد. شماره‌ی ۱۱۷ وقایع اتفاقیه درباره‌ی گزینش‌هاست؛ درباره‌ی شعاع دایره‌ی انتخاب‌های‌مان،‌ترس ار تاثیر انتخاب‌ها و درباره‌ی زندگی‌کردن با دوراهی‌های از پیش تعیین‌شده. اگر آزادانه مجال انتخابم بود، با رغبت جایی بر می‌گزیدم، در میانه‌ی بهشت؛ و ترجیحاً جلوی درگاه آن! - فردریش نیچه

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | مهتاب موسوی، امیرحسین حسن‌پور، متین خامسی تهرانی، الناز عباسیان، امین خسروشاهی، مرضیه حقی، شاهد بنی‌اسدی، یلدا غیور، نگار آخوندزاده، هنگامه الهی‌فرد، مهدی عارفیان.

همه‌ی ما، بارها و بارها در سرزمین بی‌مرز خیال قدم زده‌ایم و شاید روزهای بسیاری اتمسفر جهان خیالی، به ما اجازه‌ی تنفس در تنگنای جهان واقعیت را داده است. خیال، شکستنِ جداره‌های قطور واقعیت است در ذهن. مانند پَرزدن موجودات اساطیری، قدرت هنرمندانه‌ی تصور را به رخ می‌کشند تا اثبات کند انسان، چیزی بیش از حواس پنج‌گانه است. شماره‌ی ۱۱۶ وقایع اتفاقیه کنکاشی‌ست در محدوده‌ی بی‌نهایت خیال. ما با خیال زنده‌ایم. واقعیت همان خط صاف تکراری همیشگی است که فقط راه برگشت ندارد اما خیال، پرواز است. ما با خیال جهان را قابل تحمل می‌کنیم (پیمان هوشمندزاده).

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | هنگامه الهی‌فرد، سعیده ملک‌زاده، عارف قندی‌پور، ساجده ملک‌زاده، الناز عباسیان، مهدی عارفیان، حانیه عامل، یلدا غیور، مژده مقیسه، علی اسدیان، علی رحیمی‌زاده، محمدرضا امانی، حانیه عباسی، امیرحسین حسن‌پور.

روزهایــی کــه نمی‌دانیــم چگونــه بــه شــب می‌رسانیم‌شــان، اغلــب بــا سرمشــغولی‌های کاری و بیــکاری پــر شــده‌اند؛ بــا شــلوغی‌هایی کــه مثــل کلافــی ســردرگم، قــلاب مــا را از صبــح بــه شــب می‌کشـاند. مـا بـا کارکـردن، زندگی‌مـان را از روزی بـه روز دیگـر حوالـه می‌دهیـم و در بیـن روزها، با رنـج و شـادیِ انتخـاب سرشـلوغی‌مان زندگـی می‌کنیـم. کارکـردن برای مـا مثل سـفر دزدان دریایی بـرای کشـف گنـج اسـت؛ مـا خودمـان را در رنـج سـفر در اقیانوس‌هـا شـریک می‌کنیـم و امیـدوار می‌نشـینیم تـا جایـی در یکـی از همیـن جزیره‌هـا، گنـج پنهـان تلاش‌های‌مـان بـر مـا بدرخشـد. صدوپانزدهمین شـماره‌ی وقایع اتفاقیه از «خرده‌رنج‌های هویت‌بخش» می‌گوید؛ مجموعه جسـتارهایی که سرکی می‌کشد در تجربیات زیسته‌ی ما در مواجهه با عناصر جدایی‌ناپذیرِ کار و گنج پنهان تقال برای بقا.

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | شادی اسعدی، نگار آخوندزاده، شکیبا صاحب، امیرحسین حسن‌پور، سعیده ملک‌زاده، مهدی عارفیان، حانیه عامل، مرضیه حقی، بردیا محبی صمیمی، نیما سلطانیان، فاطمه عطری، فربد مهاجر، بهار باس‌خواه، نیلوفر عیدی، مهدی نعیمیان راد.

«انتظــار» زمــان را منجمــد می‌کنــد. از زمــان یــک وزن ســنگینی می‌ســازد و پرتــش می‌کنــد روی دوش‌مــان تــا مثلا زنده‌بــودن را به‌یادمــانِ بیــاورد. انتخــابِ دیگــری هــم پیــش‌پای‌مــان نمی‌گــذارد. ابدیــت را در زمانــی کوتــاه جــا می‌کنــد و می‌گویــد: زندگــی همیــن اســت. تحمــل کــن. شــماره ۱۱۴ وقایع اتفاقیــه «انتظــار» را در عینی‌تریــن و عریان‌تریــن حالــتِ آن به‌نمایــش گذاشــته اســت. ایــن شــماره، خاطره‌هایــی از آدم‌هایی‌ســت کــه می‌داننــد انتظــار چگونــه رنجی‌ســت و فرامــوش نکرده‌انــد کــه روزی حجمِ ثقیــلِ انتظــار، چطــور بی‌تــاب، یــخزده و محبوس‌شان کــرده بــود. هنـگام انتظـار، لـولای در؛ زمان نمی چرخد و انتهای راهرو پیــدا نیســت. یــک ســاعت، یــک عمــر بــه درازا می‌کشــد و صــف بــه جلــو حرکــت نمی‌کنــد. بایــد زمــان را به‌جــای پیمــودن، تــاب آورد. - هارولد شوایتزر

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | شادی اسعدی، نیلوفر قاآنی، سعیده ملک‌زاده، الهام یوسفی، نگار موقرمقدم، الناز عباسیان، مهدی عارفیان، بردیا محبی صمیمی، قاسم فتحی، فرزانه آگاه، مهدی نعیمیان راد، متین کیانپور، حانیه عامل.

نفرت، روایتگر زندگی هرروزه‌ی ماست؛ قصه‌ی خشم‌های فروخورده، کلمه‌های تلنبارشده، واقعیت‌های پنهان‌شده و ظرف‌های لبریز‌شده. آدم‌ها داستانِ نفرت‌های‌شان را هرجایی نمی‌گویند، از بیانش وحشت دارند و می‌گذارندش گوشه‌ای تا روزی آن‌قدر شجاعت پیدا کنند که بخواهند آن را از قلمروی ممنوعه‌ها دربیاورند و به بقیه نشانش دهند. شماره‌ی ۱۱۳ وقایع اتفاقیه، :داستانِ یک شجاعت» است: ما نوشتیم و خواستیم که صدای نفرت‌های‌مان شنیده شود. خنده‌دار نیست؟ من از نفرت بیش از عشق لذت می‌برم. عشق بگیرنگیر دارد. کسل‌کننده است. توقع می‌آورد. عشق از تو استفاده می‌کند و بعد نظرش را تغییر می‌دهد. اما نفرت را تو استفاده می‌کنی. عشق تحقیرت می‌کند و نفرت در آغوشت می‌گیرد. - جانت فیچ

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | شادی اسعدی، سعیده ملک‌زاده، شکیبا صاحب، متین کیانپور، مهدی نعیمیان راد، شاهد بنی‌اسدی، مهدی عارفیان، هنگامه الهی‌فرد، ایلیا غلامی صومعه‌بزرگ، بردیا محبی صمیمی، شایان ریحانی، سلمان نظافت یزدی، حانیه عباسی، یگانه رضوی، مهشید علیزاده، مهرآذین مدرس، فاطمه شهدادی.

شماره‌ی ۱۱۲ وقایع اتفاقیه درنگی‌ست بر مفهوم اسرارآمیز راز؛ مفهومی که وجه اشتراکش در ذهنیت‌های مختلف، پنهان‌بودگی‌اش است و جوری گره خورده به احوال بیرونی و درونی آدم‌ها که گاهی از نظر غایب می‌شود. در این شماره خودمان را به دست ماجراجویی با رازهای نامعلوم سپردیم و گفتیم: چه می‌شود وقتی روی پنهان‌مان را به هم نشان می‌دهیم؟ برملاشدن راز گونه‌ای تسلیم است: رهاکردنِ خود در دستانِ دیگری. - عماد مرتضوی

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | شادی اسعدی، فربد مهاجر، فاطمه شهدادی، فرزانه آگاه، الهام یوسفی، سعیده ملک‌زاده، متین کیانپور، شکیبا صاحب، یگانه رضوی، مهدی عارفیان، الناز عباسیان، حانیه عامل، سپیده احمدزاده، رویا یداللهی.

معمولی‌بودن، ریشه‌ی واقع‌گرایانه‌ی جهانِ آدم‌ّاست. آدم‌ها جان می‌کنند از مرزهای در دسترس پا فراتر بگذارند، از دیگرانِ اطراف‌شان فاصله بگیرند، امور را جور دیگری ببینند و در زندگی‌شان جذابیتی شخصی ایجاد کنند تا نامعمولی و متفاوت جلوه کنند. اما ماجرا این است که مهم نیست این تلاش تا بی‌نهایت ادامه دارد یا نه؛ آدم‌ها همیشه به ریشه‌ها برمی‌گردند. شماره‌ی ۱۱۱ وقایع اتفاقیه داستانِ نسخه‌ی بدونِ روتوش آدم‌هایی‌ست که می‌خواستند معمولی نباشند. همه‌ي ما معمولی هستیم. خسته‌ایم، شگفت‌انگیزیم، شجاعیم، قهرمانیم، بی‌پناهیم، فقط به روزش بستگی دارد. - برد ملترز

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | شادی اسعدی، سلمان نظافت یزدی، فرزانه آگاه، مهدی نعیمیان راد، سعیده ملک‌زاده، قاسم فتحی، الناز عباسیان، شکیبا صاحب، مهدی عارفیان، حانیه عامل، نیلوفر قاآنی، بردیا محبی صمیمی، ارشیا سلطانی، پریسا پورمهدی، کاظم کلانتری، ترانه میرشاهی.

ساده است موسیقی را تنها زنجیره‌ای متوالی از آواهایی بی‌معنا بدانیم که هم‌دگیر را کامل می‌کنند؛ اما واقعیتِ مفاهیم همیشه پیچیده‌تر از این پنداشت‌های ساده‌انگارانه است. موسیقی، تجربه‌های بی‌انتهای انسانی را با خود حمل می‌کند؛ این‌که چه می‌بینیم و می‌شنویم و درک می‌کنیم. قدرتش در پیوند نیروی شنوایی و همه‌ی دیگر ادراکات و نادراکاتِ ما از جهانِ بیرونی‌ست انگار. موسیقی، عمیق‌ترین احساسات‌مان را برمی‌انگیزد. ما را با جهانِ درونی‌مان مواجه می‌کند و این تازه آغازِ ماجراست. شماره‌ی ۱۱۰ را دقیقا از این نقطه شروع کردیم: ما کجا ایستادیم وقتی موسیقی ما را با عمق‌ها رودررو می‌کند؟ کدام‌شان اول اتفاق افتاد؟ موسیقی یا بدبختی؟ آیا به موسیقی گوش دادم چون بدبخت بودم؟ یا بدبخت شدم چون به موسیقی گوش دادم؟ و آیا همه‌ی این سوابق من را به یک آدم مالیخولیایی تبدیل می‌کند؟ - نیک هورنبی

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | شادی اسعدی، مرضیه حقی، مهدی نعیمیان راد، ایلیا غلامی صومعه‌بزرگ، فرزانه آگاه، متین کیانپور، هنگامه الهی‌فرد، امیرحسین ظهوریان وطن، الناز عباسیان، حانیه عامل، شکیبا صاحب، بردیا محبی صمیمی، علی جلیلیان.

نامه‌نگاری، هم‌رازی در یک ارتباط دونفره‌ست. درمیان‌گذاشتنِ افکار گاهی پیچیده و گاهی ساده‌لوحانه باا آشنایی که می‌داند نوشتن برای دیگری، آدم‌ها را نجات می‌دهد. نامه‌ها جهانِ خلوتی می‌شود که ساکنانِ اندکش در سایه‌ی شورانگیز و شوق‌آور بده‌وبستانِ کلمه‌ها زندگی می‌کنند؛ جهانی که ممکن است هردم متلاشی شود، اما تجربه‌ی ماندگار زیستن در آن تا همیشه تو را در آغوش خود نگه می‌دارد. نامه‌نگاری، همان جهانی‌ست که ما در شماره‌ی ۱۰۹ وقایع اتفاقیه در آن پا گذاشتیم.

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | شادی اسعدی، قاسم فتحی، متین کیانپور، شکیبا صاحب، بردیا محبی صمیمی، شاهد بنی‌اسدی، نیلوفر قاآنی، علی جلیلیان، مهدی عارفیان، الناز عباسیان، حانیه عامل، سعیده ملک‌زاده، فرزانه آگاه، پریسا پورمهدی، محمدسجاد کاشانی، ترانه میرشاهی، مرتضی عنابستانی، محبوبه عظیم‌نژاد.

شب زندگی خالص‌تر است؛ جایی که از فرم‌ها خارج می‌شویم و وارد بُعد بعدی زندگی می‌شویم. جایی که نور محدود است و ما آن را فقط به سمت چیزهایی که واقعا می‌خواهیم، می‌تابانیم. زیست‌شبانه؛ تجربه‌ی حرکت بدون شتاب، راه‌های کوتاه، فکرهای طولانی و پرواز به سمت ناپیدایی‌ها و پاروزدن به جانب نادیده‌هاست. تجربه‌ای که در این شماره از آن نوشتیم.

صاحب امتیاز | سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی

با آثاری از | شادی اسعدی، مرتضی عنابستانی، مهدی نعیمیان راد، الناز عباسیان، الهام یوسفی، پریسا پورمهدی، فرزانه آگاه، سعیده ملک‌زاده، شکیبا صاحب، بردیا محبی صمیمی، هنگامه الهی‌فرد، امیرحسین ظهوریان وطن، حانیه عامل، محمدسجاد کاشانی، مه‌لقا رحیم‌پور، دکتر احمد آفتابی ثانی، زینب قدسی‌فر، سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی مشهد.

نوشتن، تلاشی‌ست برای توصیف آن‌چه وقتی دست‌مان را در تاریکی فرو برده‌ایم؛ لمس می‌کنیم و برای معنابخشی به تمام ادراکات منحصربه‌فردی که در مسیرهای زندگی تجربه کرده‌ایم و نوشتن از «نوشتن» در این نوبت «وقایع اتفاقیه» حرکتی‌ست برای به‌اشتراک‌گذاری آن‌چه در دنیای پشت میز تحریر برای نویسنده‌ای که می‌خواهد درهای نامرئی زندگی‌اش را به روی خواننده باز کند؛ می‌گذرد.